Taylan Polat / Yazı

Diego Amador

Flamenko Piyano tarzının en önemli ilklerinden birisi olan Diego Amador 1973′ te Sevilla’ da dünyaya geldi. Bir çingene mahallesi olarak bilinen 3000 Viviendas (3000 evler) mahallesinde büyüdü.

Eğitimi kendi tabiriyle “no academica” olan sanatçının ailesinin büyük çoğunluğu gitaristtir. Bu nedenle doğal olarak gitar Diego’nun ilk estrümanı oldu. On bir yaşında Raimundo Amador ve kardeşleri’nin kurduğu mitik Pata Negra grubunda bateristlik yaptı. Multi-enstrümantis kimliğini daha o yıllarda kazanmaya başlayan sanatçı Susi, Remedios Amaya, El Potito, Diego El Cigala y Tomatito gibi flamenko sanatçıları ile çalıştı.

Bu çalışmalara paralel olarak ise Caz piyanisti olarak Chick Corea, Birelli Lagreene, Luis Salinas, Jorge Pardo, Carles Benavent. Alex Acuña, Abrahan Laboriell, Larry Coriel, Jerry Gonzalez , Path Metheny ve Charlie Haden ile sahne aldı.

Aslında bir caz piyanisti olan Diego Amador piyano’yu ana enstrümanı olarak tanımlar ve bu enstrümanı caz müziği sayesinde keşvettiğini söyler. Genel anlamda kendini ” Piyanist ve Cantaor” olarak ifade eder sanatçı. Fakat flamenko piyano çalış tarzında flamenko gitar üslubunun izleri açıkca görülmektedir.

Sorulduğunda beste yapmak için hala düşündüğü enstümanın gitar olduğunu ve ne olursa olsun kimliğim “flamenko” olduğunun altını çizer.

Kaynak: http://www.diegoamador.es/Biografia.html

DIEGO AMADOR – Taranta para pianoforte.mov

www.youtube.com

Diego Amador, cantaor y pianista. Su inquietud por la música lo ha convertido en multinstrumentista, a

Diego Amaya Flores
Diego Amaya Flores 1908 de Malaga´da doğdu. 1923 e kadar Cadiz´in bir köyü olan El Gastor da yaşadı. Sahne ismi olan Diego del Gastor ise burdan gelir. 1923´den ölümü olan 1973´e kadar sanat yaşamını geçireceği Moron de la frontera köyünde yaşadı.
Diego´nun, 15 yaşında yerleştiği Moron köyünün tanınmış gitaristleri Niño de Moron, Pepe Mesa y Pepe Naranjo gibi üstadların tarzlarını öğrenmiş ve bu çalış usullerine kendine has karakteristik müzik görüşünü ekleyerek bugün “escuela de Moron” denilen yani Moron üslubunu şekillendirdiği söylenir.

Moron üslubu baş parmak tekniğinin ağılıkta olması, kısa ve melodik falsetaları ile tanınır. Jerez Bulerias´ları gibi yarım Compas´a dayalı bir ritim anlayışına sahiptir.

Döneminin önemli gitaristleri Ramon Montoya ve Niño Ricardo gibi bir üne ulaşamamıştır. O dönemde tanınmışlığı köy şenliklerindeki performansları ile sınırlı kalmış olan ve hayatının son dönemlerinde hak ettiği ilgiyi görmeye başlayan Gastor bugün “fenomenal” (sıra dışı) gitar çalış tarzı ve müzik kalitesi ile flamenko tarihine ismini yazdırmış benzeri olmayan bir üstaddır.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir